Welkom beste vrienden/vriedinnen/Filippijnen-experts etc.
Koen en ik vertrekken op zondag 3 september, in de vroege uurtjes in Brussel-Zuid richting Parijs, om aldaar om 9u ons vliegtuig te nemen naar Beiroet en van ginder naar de Filippijnen te vliegen. Heel veel uurtjes onderweg, maar tegen maandagnamiddag (of wanneer het in de Filippijnen maandagnamiddag is) zijn we in Manilla! Daar zal een Filippina van de vrouwenrechtenorganisatie Gabriela ons opwachten. We krijgen de eerste week normaal gezien een heus programma voorgeschoteld met verschillende organisaties die we zullen bezoeken. Waarschijnlijk zullen we de vakbond (KMU), mensenrechtenorganisaties, arbeiders/boeren aan stakingspiketten,… ontmoeten. Op die manier zullen we een beeld krijgen van alles ‘wat ginder leeft’.
Daarna zal mijn stage voor pedagogiek beginnen bij Gabriela. Gabriela is een vrouwenrechtenorganisatie die in de Filippijnen 50 000 leden telt. Geen organisatie van niets dus! Het valt onder de koepel ‘Bayan’, dat eigenlijk alle ngo’s en andere menslievende organisaties van de Filippijnen omvat. Waar ik precies zal terechtkomen is nog een raadsel, vandaar de titel van deze tekst SPANNEND!!! Wat ik over de activiteiten van Gabriela gehoord/gelezen heb spreekt me alleszins zeer erg aan: gezondheidseducatie geven in sloppenwijken, acties tegen de vele verkrachtingen op universiteiten, alomvertegenwoordige aanwezigheid op de vele betogingen,… De mensen van Gabriela zullen we daar ’steken’ waar ik het meest kan doen. Ik zal sowieso meeleven met de mensen van ginder, dag in dag uit. Dat is zoals ik het het liefst zie.. Ervaren hoe de mensen daar écht leven.
Na de voorbije maanden van thesisstress kijk ik er echt ongelooflijk naar uit! Nog twee weekjes en ik ben al in het supervuile en hectische Manila
. Daar zal ik zo vaak als mogelijk proberen een berichtje te plaatsen op deze blog. Wanneer ik ergens op ‘den boerenbuiten’ zit, zal dat uiteraard niet zo goed lukken, maar ik doe m’n best!
Groetjes, Saar.
Beste Sarah en Koen,
Ik ben zelf in 1984 op inleefreis naar de Filipijnen geweest. Marcos was toen nog aan de macht. De repressie was er toen, zoals nu, genadeloos. Die reis heeft een enorme impact op me gehad. We zijn toen in Overpelt met Steunfonds Filpijnen begonnen (intussen heeft die groep van vrijwilligers al ruim 1,5 miljoen Euro aan steun voor diverse projecten in de Fil. ingezameld !) En enkele jaren later is dan, o.a. met mensen uit het Gentse FGB opgericht.
Ik zal jullie weblog met veel interesse volgen. Wij zullen intussen hier in Belgie ons best doen om van Stop the killings een goeie campagne te maken.
By: Rob on september 24, 2006
at 2:05 pm