Hey!

Eerst zeggen dat ik steendood ben. Heb vannacht 2u geslapen (door de jet lag was ik klaarwakker) en ben sinds 5u ’s ochtends wakker. Het is hier nu 11u ’s avonds. Het zal dus zeer kort worden, want ik hunker naar mijn bedje.

Gisteren was rustig. Ik sliep tot ’s middags en erna had ik een orientation doorheen de verschillende gebeurtenissen omtrent gabriela: welke organisaties? wat doen ze? wie representeren ze? …

Normaal had ik vandaag nog meer les over Gabriela, maar het werd iets heel anders. Ik deed mee aan een ‘fact finding’. 2 meisjes (26 en 23j oud) werden gearresteerd op het moment dat wehier aankwamen, maandagavond. Zonder reden. Wij gingen naar de plaats van het gebeuren. Ik stond op om 5u en we waren in Centraal-Luzon om 11u. A long trip, isn’t it? Daar kregen we uitleg (in Filipino, waarvan ik al enkele zinnetjes ken). Ik was daar met 2 meisjes van Gab, Joy en Celie. Zalige mensen! Na de uitleg over het gebeuren, werden we opgesplitst in 2 groepen. 1 deed een rondvraag bij getuigen id buurt, de anderen bezochten de 2 gearresteerde meisjes. We waren in totaal met 30!

Wij deden de fact finding. En het bracht wat op, de verkopers vd cell-phone store dat wij interviewden, vertelden na lang aandringen hun verhaal. Intussen waren er al polities in burger aan ‘t afluisteren. Joy leidde mij af van Celie. Joy en ik deden zottekes (=baliu in Filipino, baliuku = jij bent zot). De gasten vertelden Celie terwijl wat ze zagen. De twee (Aprilyn Perido en Eloisa Tucay) zochten hulp bij de verkopers omdat ze achtervolgd werden door 2 mannen (agenten in bugerkledij). Terwijl ze hulp zochten, bleven de ‘agenten’ kort bij hun staan en waarschuwden een politiewagen. Zij konden terwijl smsn naar hun mama en zus.

Uiteraard is het goed dat die gasten ons dat vertelden, maar ze wilden geen getuigenis ondertekenen. Uit schrik voor hun eigen leven. Als je een getuige bent, riskeer je ook gearresteerd te worden, of erger vermoord. Dit gebeurde eerder al. Waarschijnlijk zullen de 2 heel lang opgesloten blijven. Ze zeggen dat ze bij de NPA zijn (new peoples army = het gewapende communistische leger), maar dat waren ze niet. In de Filippijnen worden alle communisten gearresteerd of vermoord, als ze de mogelijkheid krijgen. Generaal Palparan is een ware ‘killer’. De kranten staan vol met artikels over de political killings. Zie hier een artikel over Palparan:

Ik heb zoveel te vertellen, ik heb ook zoveel foto’s, maar ik ben te moe om ze op ‘t net te plaatsen. Heb nog effe gezocht, maar vind het niet meteen.

Mama en papa, als jullie me een sms willen sturen: +639184944787. Ik stel voor dat enkel zij sms’n, anders kan het wel eens een fortuin kosten denk ik ..

Morgen zal ik eerst aan een manifestatie deelnemen, om lichamen van 3 vermoorde mensen te identificeren. Het is een lang verhaal, maar ze denken dat het(2 studenten en een priester zijn, een van de studenten was een goede vriendin van Celie.

Fem en al de anderen, don’t worry, hoewel ik de miserie opschrijf wordt er hier heel wat afgelachen! De Filipino’s zijn zalige mensen. Daarstraks waren we onze weg kwijt (we=een busje met 8 filipino’s en ikzelf) en we waren alle liedjes die we allebei kenden aan het zingen. You know me .

Morgen ga ik naar de Union Workers. Ik zal er 2 weken blijven en waarschijnlijk de situatie in de fabrieken ‘onderzoeken’. Binnen 4-5 dagen kom ik wel nog eens terug naar hier, dus dan hoor je zeker nog iets van me.

Liefs, Sara.