Een beetje ziek maar strijdvaardig bedwong ik het windows monster en verrijkte ik mijn dagboek opnieuw met tekst en kleur. Deze keer tot nu, woensdagavond (hier toch) zowaar!

 De spellingsfouten staan er geheel ter uwer en mijner ergernis, een blijk van internationale solidareit zowaar!

 Doodziek en strijdvaardig, zo ook de mensen uit Kalo’okan. Jarenlang vechten om je krot bovenop een vuilnisbelt niet gesloopt te zien, om het vervolgens in vlammen te zien opgaan om vervolgens opnieuw van 0 te beginnen. Dat overkwam vele gezinnen hier afgelopen zomer.

 Doodziek van de amoede, de warmte, het vuilnis, de repressie, de stijgende prijzen, de demolitions, het harde werk en het weinige dat ze ervoor terug krijgen. De uitbuiting.

Strijdvaardig met z’n honderden, duizenden, hier achter de massaorganisaties. Klaar om hun krot te verdedigen tegen de buitenlandse firma’s die er een shoppingcenter willen bouwen en klaar voor een nieuwe maatschappij waarin zij het voor het zeggen hebben. Nationalisme en democatie.