Als je naar de derde wereld gaat met een kritische blik of geboeid bent door de derde wereld, dan interesseren de figuren Paulo Freire en Peter McLaren je zeker en vast. Beide horen thuis in het rijtje van ‘kritisch pedagogen’, maar ze schrijven niet alleen over opvoeding & onderwijs, maar over ‘het leven’. De ene is afkomstig van de derde wereld, de andere van Amerika. Elk kijken ze dus vanuit een ander gezichtspunt en dat precies maakt het bestuderen van deze twee figuren zo interessant.

Hoe komt het dat de derde wereld zo arm en afhankelijk is? Hoe kunnen deze landen zelfautonoom worden? Wat kunnen we als westerling doen? Ze gaan, in tegenstelling tot vele andere auteurs, niet uit van een het-westen-is-het-beste uitgangspunt, maar zien net de kracht en schoonheid van de derde wereld. Alleen door vanuit deze kracht en schoonheid te vertrekken, kunnen westerlingen hen helpen.

Deze twee mensen hebben mij zowel geïnspireerd in het ontwikkelen van mijn organisatorische vermogen, in het kritisch kijken naar mijn thesisonderwerp (de beeldvorming van de (de)kolonisatie in leerboeken geschiedenis) en in het groeien als pedagoog (en zo ook als mens).

Meer lezen?

• Veel goede boeken van Paulo Freire: pedagogy of the oppressed (pedagogie van de onderdrukking), pedagogy of liberation.
• Website Paulo Freire
• Website Peter McLaren