Gepost door: saraenkoen | augustus 21, 2007

Communautaire eisen

Communautaire eisen .. ze worden je om het hoofd geslingerd deze dagen! Precies of we hebben gestemd voor of tegen communautarisering. Vlaams versus Waals, asocialen versus profiteurs. Is het toevallig een Vlaams Belang thema waar zoveel aandacht aan wordt besteed (cf. de leeuw die op alle affiches stond)? Laten de partijen zich niet weer meesleuren in rechtse thema’s?

La Dernière Heure deed een opiniepeiling in Wallonië en Vlaanderen. 67% was tegen die communautaire crisis, 21% voor. In Vlaams-Brabant was 84% tegen.. Dan vraag je je toch af waar onze ‘regeringsleiders’ mee bezig zijn. Er wordt blijkbaar niet geluisterd naar de mensen..

ps: een mooi citaat van op www.indymedia.be: “Zelf de grootste radicalen van het VB hebben nimmer een eigen wegcode en nummerplaten geeist.”


Reacties

  1. Ook aan de overkant kan men de communautaire crisis makkelijk beëindigen. Wat hebben ze te verliezen? Het gaat enkel maar om surplussen, op- en afcentiemen en bijkomende investeringen op eigen terrein met eigen middelen. Niets einde België (helaas) maar toch zitten ze daar alsof de hemel op hun hoofd kan vallen.

    En eigen nummerplaten zijn er ook nooit gevraagd geweest, dat is weer zoiets opgeblazen door de franstaligen die de Vlamingen willen afschilderen als idioten met idiote vragen. Enkel de uitreiking werd gevraagd, om voorwaarden (zoals bijvoorbeeld milieuprestaties van de wagen) te kunnen opleggen. Wat kan daar nu verkeerd aan zijn?

    Verder: wat vind je van de linkse vlaamsgezinde groepen?

  2. Het is makkelijk de huidige discussies te marginaliseren als navelstaarderige symboolruzies, maar dat is het niet. Het gaat in deze om beleid op maat. In Wallonië blijft men kiezen voor een pampermaatschappij en ik vind het intellectueel verantwoord van de Vlaamse zijde om mechanismen te zoeken om hier niet langer de dupe van te zijn, maar te kunnen kiezen voor vooruitgang. Mijns inziens gaat het dus om het verzekeren van de toekomst van onze regio en als jongere vind ik dat een belangrijke zaak…

  3. Stijn, je argumenten gaan als volgt:

    ‘beleid op maat’

    ‘ik vind het intellectueel verantwoord’

    ‘kiezen voor vooruitgang’

    ‘verzekeren van de toekomst’

    ‘als jongere vind ik’

    Toegegeven, een mooi staaltje demagogie, maar inhoudelijk geef je vooral geen enkel argument.

    Ik herinner me je kritiek op de inhoudsloze tautologie ‘goed bestuur’ van Leterme nog goed. Nu kom je zelf af met ‘beleid op maat’…

    Ik merk de laatste maanden trouwens op dat Stijn op zijn blog meer en meer kleur bekent….

    - Koen

  4. Peter,

    recent zijn er een reeks websites verschenen van nieuwe vlaamse, linkse partijen, zoals http://www.v-sb.be. Persoonlijk vind ik het nogal vroeg om hieraan enige credibiliteit te verschaffen.

    Ze zullen het in elk geval niet gemakkelijk hebben om zich een plaats te verzekeren binnen de progressieve beweging in Vlaanderen, geïsoleerd van zowat alle grote middenveldorganisaties die zich al tegen de toenemende communautaire eisen hebben uitgesproken.

    - Koen

  5. Koen,

    Een argument is bijvoorbeeld dat er in Vlaanderen – mijns inziens – een schijnbare consensus is over een sterker activeringsbeleid. Als Wallonië daar niet in wil meegaan, hoop ik als jongere en vind ik het intellectueel verantwoord dat de Vlamingen pleiten om zelf te mogen kiezen voor vooruitgang. :D

    Verder vind ik het (zeker als jongere :D ) verontrustend dat je er blijkbaar van overtuigd zijn dat elkeen zich met één specifieke partij of strekking verbonden voelt en dat iedereen dus een kleur heeft en die dan al dan niet bekent…

  6. Er misschien toch even op wijzen dat het hardnekkig vasthouden aan het status-quo ook een sterke eis is. (Ik vind dat al lang, en niet omdat Van Orshoven dat vandaag toevallig zegt :-) )

    Nu goed, de discussie over staatshervorming nu volledig voeren is niet aan de orde, in dit kleine reply-vakje.

    Feit is wel dat het onfair is om de vraag voor overdracht van bevoegdheden aan de deelstaten af te doen als egoïsme of navelstaarderij. Zo goed als geen enkele Vlaamse politicus met sérieux wil Wallonië meteen droogleggen. Wel is het belangrijk om een aangepast beleid te kunnen voeren (het subsidiariteitsbeginsel is tof), want face it, op ettelijke vlakken zijn er immense andere feitelijke verschillen.

    Qua politieke sfeer en publieke opinie trouwens ook, zo blijkt steeds meer en meer.

  7. Toch even voor de duidelijkheid:
    deze post had niet tot doel om een inhoudelijke discussie te voeren, dit is nl. hetgeen dat de mensen blijkbaar NIET willen (cf. opiniepeiling la dernière heure) en dat was meteen de bedoeling van deze post, duidelijk maken dat de (toekomstige) regering niet bezig is met wat de mensen echt interesseert. Jullie, mijn, … persoonlijke (inhoudelijke) mening doet er daarom niet toe. Dat interesseert de mensen niet. En .. de mensen zijn te begrijpen: waar gaan we immers naartoe in de wereld als we zelfs in ons kleine landje niet overeen kunnen komen?

  8. Voor elke peiling als die van La Dernière Heure kan je er een andere tegenover plaatsen. De vraagstelling, de manier van peilen, de testgroep, …

    Zeggen dat alles over de staatshervorming “de mensen” niet interesseert zal tot op zekere hoogte juist zijn. Evenmin interesseert hen de demografische verhouding van de werkloosheid opgedeeld per sector, of de uitwerking van het verhandelingssysteem voor uitstootrechten van co2. Toch hecht een groot deel van van de bevolking waarschijnlijk wel belang aan klimaatopwarming of werkzekerheid.

    Ook de discussie over de staatshervorming is voor de meesten een discussie over middelen.

    De meest legitieme manier om de mening van “de mensen” te bekomen is nog altijd het verkiezingsproces. Wat iemands motieven zijn om op partij x of y te stemmen, zeer moeilijk te achterhalen, maar ieder draagt de verantwoordelijkheid van zijn of haar stem.

    Bovendien wordt de wens voor staatshervorming door een breed spectrum van Vlaamse partijen gedragen.

    Tot slot dit: je kan wel zeggen dat bvb socio-economische zaken prioriteit hebben, maar:
    - dat is meteen ook de strategie van een van de twee onderhandelingsfronten, die dat argument natuurlijk uitbuit
    - staatshervorming zie ik persoonlijk als een middel daartoe (homogene bevoegdheidspaketten e.d.)

  9. Het is misschien interessant om eens te gaan kijken naar de stemmotieven, dat is een feit.

    Op zich blijft het gewoon een secundaire kwestie. Vergelijk eerst eens de transfers van noord naar zuid met die van arm naar rijk in ons land, en dan weten we tenminste waarover we spreken…

  10. Mijn gevoel is dat “de mensen” echt wèl willen dat bepaalde communautaire zaken worden aangepakt en – Luc Van der Kelen stelt dit ook – dat dit gevoel elke dag sterker wordt. In elk geval – en ik denk dat daar niemand aan twijfelt – leeft bij een zeer groot deel van de bevolking het gevoel dat iets moet gedaan worden aan de sociale fraude en dat is iets waar Waalse politici duidelijk niet zo ver willen in gaan als de Vlaamse, zodat het noodzakelijk is voor onze welvaart om bepaalde hefbomen in het sociaal-economisch beleid te regionaliseren. Nogmaals – en enigszins populistisch – de Vlaming mag niet de dupe zijn van het pamperbeleid dat men in Wallonië tot aan het failliet wil blijven voeren.

  11. @Stijn & Jonas

    Ik vind het enorm belangrijk dat studenten zich wat aantrekken van wat er rondom zich in de wereld gebeurt. Het feit dat je je zo’n zorgen maakt over bijvoobeeld sociale fraude en ons sociaal-economisch beleid getuigt van veel politieke maturiteit.

    Het is enkel spijtig dat jullie er niet in slagen om de dingen breder te zien dan het kader dat je daarvoor aangereikt wordt door de meeste grote Vlaamse politieke formaties.

    Ik ben er echt rotsvast van overtuigd dat dit hele gedoe rond de staatshervorming een rookgordijn is om de fundamentele zaken niet ter sprake te laten komen, zoals bijvoorbeeld de aangekondigde scherpe stijging van de voedselprijzen, die vooral te wijtten zijn aan de vrijmaking van de markt en het daarmee gepaard gaande afbouwen van de nodige overschotten om te kunnen reguleren.

    Daarnaast worden we dag na dag een stukje verder opgezet tegen de franstaligen. Het is echt een grote illusie dat regionalisering van bevoegdheden zal leiden tot een economische groei en/of meer welvaart, ik zie daar echt geen valabele argumenten voor. In tegendeel, ik zie hierin een directe bedreiging van heel wat sociale verworvenheden, waarbij interregionale solidariteit vaak een cruciale rol heeft gespeeld.

    Tot slot heb ik het moeilijk met de hele notie ‘pamperbeleid’. Op zich is dit gewoon een neoliberale notie die wil afrekenen met het huidige werkloosheidsbeleid. Werkloosheid is mijn inziens echter niet in de eerste plaats iets dat, zoals M. Declerq stelt in zijn boek ‘Economie’, de schuld is van de vakbonden of het gebrek aan initiatief, maar een gevolg van een onefficiënte planning van de productie en een middel tot drukken van de loonkost.

    Hiermee wil ik gewoon zeggen dat het ‘opkomen voor welvaart’ inzake de communautaire kwestie vaak een donkerblauw watermerk heeft.

    … niet dat ik daarom van mening ben dat deze hele uitleg ‘de mensen’ interesseert.

    - Koen


Laat een reactie achter

Jouw reactie:

Categorieën