‘t Was toch een beetje een science fiction gevoel dat ik had, toen ik deze ochtend het artikel over de secret documents van Dehaene las. Uiteraard moet een ervaren politicus als Dehaene rekening houden met zulke toestanden (cf. Pol Detour, journalistenvakbond), maar toch.. Steeds meer heb ik het gevoel dat je nauwelijks nog onopgemerkt dingen kan doen. Emails, telefoon,… worden gemakkelijk gelezen door jan en alleman. Dat is niet alles: op straat word je overal door camera’s gevolgd. Je kan dus niet meer een stiekem vrijpartijtje op een zogenaamd ‘verborgen’ plekje hebben, je kan geen kwajongenstreken meer uithalen of je wordt ‘gepakt’. Ik verwonderde me ook vorig jaar, toen een privé firma het op een akkoordje gooide met De Post. Iedereen kreeg een brief in de bus met een zogenaamde enquête naar ons consumentengedrag. Zo konden we gerichtere reclame krijgen. Door de manier waarop het geschreven was en doordat het van een ‘autorititeitsinstelling’ als De Post kwam, leek het wel een verplicht nummertje. Bij mij (en hopelijk bij vele anderen) is het alleszins in de vuilbak beland. Alles wordt ‘vantegenwoordig’ steeds minder privé, maar ook steeds anoniemer. Nuja, we mogen ook niet te nostalgisch doen, want vroeger wist heel het dorp ervan als je iets had uitgespookt. Niet de camera, de hackers, de politie deed vroeger haar werk, maar de nieuwsgierige buurvrouw kon er ook wel wat van. Toch hunker ik soms naar de big brother van vroeger, alias de nieuwsgierige buurvrouw, die op elk moment kon binnenstuiken. De onpersoonlijke, individualistische boel van tegenwoordig steekt me toch soms tegen. Same feelin’?!!
- sara -